Μετά την επιτυχία της ταινίας Η Ετυμηγορία [A Time to Kill, 1996], ο Mάθιου ΜακΚόναχι ένιωσε το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια του.

Ως καλεσμένος στο podcast ψυχικής υγείας No Magic Pill, η ανάγκη του ηθοποιού και συγγραφέα να ξαναβρεί τον εαυτό του ήταν και εκείνη που τον οδήγησε σε ένα πολυήμερο ταξίδι εσωτερικής κάθαρσης κάπου που κανείς δεν γνώριζε ποιος ήταν.

Με ελάχιστες αποσκευές, ως άλλος ασκητής, ο ΜακΚόναχι ταξίδεψε στην έρημο του Περού.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display(‘300x250_m1’); });
googletag.cmd.push(function() {googletag.display(‘300x250_middle_1’)})

Εκεί ο βραβευμένος με Όσκαρ Τεξανός υιοθέτησε το όνομα Mατέο θέλοντας να γνωρίσει ανθρώπους που δεν θα τον έκριναν με βάση το στάτους του.

Χρειάζονται περίπου 12 ημέρες απομόνωσης για να σταματήσουν οι δαίμονες να χορεύουν στην πλάτη σου

«Χρειαζόμουν να πατήσω τα πόδια μου στη γη», εξήγησε, περιγράφοντας πώς τα δάκρυα των νέων του φίλων στο τέλος του ταξιδιού ήταν η απόδειξη ότι η ταυτότητά του παρέμενε άθικτη, πέρα από τη χολιγουντιανή εικόνα.

document.addEventListener(‘DOMContentLoaded’, function () {lazym2();});

Ο MακΚόναχι δεν ωραιοποίησε την εμπειρία της απομόνωσης. Μίλησε για μια δύσκολη «περίοδο μύησης» που διαρκεί συνήθως 12 ημέρες, κατά την οποία οι τύψεις και οι ενοχές γίνονται ασήκωτες.

«Δεν απολαμβάνω την παρέα του εαυτού μου για ένα διάστημα όταν φεύγω σε αυτά τα ταξίδια», παραδέχτηκε. Ωστόσο, μετά το κρίσιμο ορόσημο των 12 ημερών, έρχεται η κάθαρση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display(‘300x250_middle_2’); });

«Αντί να κλαίμε ίσως γι’ αυτό ή να χτυπιόμαστε κάτω και να κάνουμε τις αρθρώσεις μας να ματώνουν, έρχεται η αποκάλυψη. Τότε λες: Εντάξει φίλε. Τι θα συγχωρέσουμε και τι θα αλλάξουμε;» πρόσθεσε.

«Έπρεπε να βρω ποιο κομμάτι της ζωής μου ήταν αληθινό και ποιο ήταν απλώς αηδίες του Χόλιγουντ»

YouTube thumbnail

Μάθιου, μπριζόλες, τεκίλα

Αυτή δεν ήταν η μοναδική φορά που ο ηθοποιός επέλεξε τη μοναξιά. Κατά τη διάρκεια της συγγραφής του νέου του βιβλίου Poems & Prayers, ο MακΚόναχι απομονώθηκε στην έρημο, σε ένα μέρος χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, έχοντας μαζί του μόνο τα παλιά του ημερολόγια, νερό, τεκίλα και μερικές μπριζόλες.

Εκεί, κλεισμένος με το παρελθόν του, κατάφερε να μετατρέψει τον πόνο και τη ντροπή σε δημιουργία, οδηγώντας στην «έκρηξη» που χρειαζόταν για να ολοκληρώσει τις αντανακλάσεις της ζωής του.

Το συμπέρασμα του ήταν απλό αλλά ισχυρό: η απομόνωση είναι ο μόνος τρόπος να ανακαλύψεις αν «το έχεις ακόμα».

Η επιστροφή από το Περού και την ασκητική δοκιμασία της ερήμου ήταν και η σωτήρια επανασύνδεση με τον πυρήνα του.