Η Έμιλι Ραταϊκόφσκι, μοντέλο, συγγραφέας και ακτιβίστρια, ξέρει πως να παίζει το παιχνίδι της πρόκλησης. Τελευταία απόδειξη, το δοκίμιο που υπογράφει στο περιοδικό New York Magazine με τίτλο Mother F***er.
Στο δοκίμιο η Ραταϊκόφσκι, σύντροφος του Ελληνογάλλου Ρομάν Γαβρά, γράφει με αντισυμβατική διάθεση για το τέλος του γάμου της.
Το 35χρονο supermodel φωτογραφήθηκε topless για το άρθρο κρατώντας μια ρεαλιστική κούκλα-μωρό και μιμούμενη τη στάση του θηλασμού, προκειμένου να συνοδεύσει το εξομολογητικό, ωμό χρονογράφημα της.
Στο κείμενό της, η Ραταϊκόφσκι περιγράφει τη βάναυση μετάβαση στη μονογονεϊκότητα μετά το διαζύγιό της από τον παραγωγό Σεμπάστιαν Μπέαρ-ΜακΚλάρντ, την περίοδο του «ψυχαναγκαστικού φλερτ» που επιστράτευσε για να νιώσει ξανά επιθυμητή, αλλά και την τελική της λύτρωση.
Ωστόσο, η απόφασή της να συνδυάσει το θέμα με μια σεξουαλικοποιημένη αισθητική δίχασε. Κάποιοι την αποθέωσαν ως τολμηρή, ειλικρινή «θεά» και άλλοι —ιδίως άλλες μητέρες— την κατηγόρησαν για απόλυτη αποσύνδεση από την πραγματικότητα και ένα ακόμη (topless) debate ξεκίνησε στο διαδίκτυο με την EmRata στο τιμόνι του.
«Ακόμα και ως παιδί, σκεφτόμουν ότι από όλα τα πράγματα που θα μπορούσα να γίνω όταν μεγαλώσω, ήταν ζωτικής σημασίας να αποφύγω να γίνω ανύπαντρη μητέρα. Ο ίδιος ο όρος θα μπορούσε να θεωρηθεί προσβολή»
document.addEventListener(‘DOMContentLoaded’, function () {lazym2();});
Το χρονικό μιας κατάρρευσης
Η Έμιλι Ραταϊκόφσκι και ο Σεμπάστιαν Μπέαρ-ΜακΚλάρντ παντρεύτηκαν τον Φεβρουάριο του 2018 στο δημαρχείο της Νέας Υόρκης, μετά από μόλις λίγες εβδομάδες σχέσης, και τον Μάρτιο του 2021 υποδέχτηκαν τον γιο τους, Σιλβέστερ Απόλλο.
Ωστόσο, η λαμπερή τους κοινή ζωή ξεθώριασε γρήγορα. «Έξι μήνες μετά τη γέννηση του γιου μου, ο σύζυγός μου και εγώ σταματήσαμε να κάνουμε σεξ. Λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα, χωρίσαμε», έγραψε για τον προηγούμενο γάμο της με τον πρώην σύζυγό της, ο οποίος φέρεται να την απάτησε.
«Το να κάνεις παιδί με τον λάθος άντρα ήταν ο πιο γρήγορος τρόπος να καταστρέψεις τη ζωή σου ως γυναίκα – σήμαινε να μην έχεις ελευθερία, επιλογές, ούτε διέξοδο έκτακτης ανάγκης. Μόνο βάρη και καμία ασφάλεια»
«Αποφάσισα να γίνω ένας νέος τύπος γυναίκας μέσα από τα γα@@σια», συνέχισε. «Ήθελα να καταστρέψω τη Μαντόνα, το ξεχωριστό κορίτσι που είχα προσπαθήσει τόσο σκληρά να γίνω πριν ένα μωρό 3.6 κιλών κιλών μου σκίσει τον κόλπο στα δύο, και να την αντικαταστήσω με την πόρνη».
Η δημόσια κατακραυγή και τα αδιάκριτα βλέμματα που ακολούθησαν τη γέμισαν ανασφάλεια γράφει η Ραταϊκόφσκι.
«Μισούσα τον συγκαταβατικό τρόπο με τον οποίο με κοιτούσε ο κόσμος στον απόηχο του χωρισμού μου», εξομολογείται, προσθέτοντας πως δεν άντεχε να βλέπει αυτό που στα μάτια των τρίτων φάνταζε ως ένα «αξιολύπητο είδωλο».
«Αποφάσισα να γίνω ένας νέος τύπος γυναίκας μέσα από τα γα@@σια. Ήθελα να καταστρέψω τη Μαντόνα, το ξεχωριστό κορίτσι που είχα προσπαθήσει τόσο σκληρά να γίνω πριν ένα μωρό 3.6 κιλών μου σκίσει τον κόλπο στα δύο, και να την αντικαταστήσω με την πόρνη»
View this post on Instagram
Μεγαλωμένη με την πεποίθηση ότι το να καταλήξει κανείς μόνος γονιός ήταν το χειρότερο δυνατό σενάριο —μια προσωπική «προσβολή» που σήμαινε αυτόματα την απώλεια κάθε προσωπικής ελευθερίας— η Ραταϊκόφσκι έπρεπε να βρει έναν τρόπο να επιβιώσει ψυχολογικά.
«Για να αντιμετωπίσω το σοκ της νέας μου πραγματικότητας, μπήκα σε μια περίοδο ψυχαναγκαστικού dating. Ήθελα απεγνωσμένα να νιώσει ξανά επιθυμητή ως σεξουαλικό ον, και όχι αποκλειστικά ως μητέρα ενός νηπίου».
Για να μπει στο ρόλο αυτής της περιόδου στη ζωή της, η Ραταϊκόφσκι γράφει πως επέλεξε να ενσαρκώσει τον χαρακτήρα μιας κλασικής «κακιάς» των κόμικς, όπως η Poison Ivy ή η Catwoman.
«Για να αντιμετωπίσω το σοκ της νέας μου πραγματικότητας, μπήκα σε μια περίοδο ψυχαναγκαστικού dating. Ήθελα απεγνωσμένα να νιώσει ξανά επιθυμητή ως σεξουαλικό ον, και όχι αποκλειστικά ως μητέρα ενός νηπίου. Σεξουαλική αλλά τρομακτική»
«Σεξουαλική αλλά τρομακτική», γράφει, «που καταναλώνει παράλληλα πολλά, πάρα πολλά τζιν μαρτίνι».
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, συνειδητοποίησε ότι πολλοί άνδρες γοητεύονται από τη μητρότητα, ενώ επιβεβαίωσε τον παλιό κανόνα. «Όσο λιγότερο έδειχνα να έχω ανάγκη ανάγκη έναν άνδρα, τόσο πιο απεγνωσμένα με κυνηγούσε».
Η φωτογράφιση που ενόχλησε
Αν και η γραφή της Ραταϊκόφσκι αγκαλιάστηκε για την αφοπλιστική, σχεδόν γυμνή της ειλικρίνεια, οι φωτογραφίες που τη συνόδευσαν λειτούργησαν σαν σπίθα σε πυριτιδαποθήκη, διχάζοντας ανεπανόρθωτα.
Ποζάροντας στον φακό του Ρίτσι Τάλμποϊ, η χυμώδης Ραταϊκόφσκι ποζάρει με στενό δερμάτινο παντελόνι και ανοιχτό δερμάτινο τζάκετ, αφήνοντας το στήθος της πλήρως εκτεθειμένο, την ώρα που κρατά μια ψεύτικη κούκλα-μωρό.
Μια μερίδα του κοινού έσκυψε με σεβασμό πάνω από το κείμενο, εξυμνώντας το θάρρος της να ξεδιπλώσει ένα τόσο τραυματικό κεφάλαιο, το οποίο η βιομηχανία του θεάματος συνήθως επιτάσσει να μένει στο σκοτάδι. «Μια κατάθεση ψυχής, τόσο δυνατή ακριβώς επειδή επιτρέπει στον εαυτό της να είναι ευάλωτη», σημείωσε ένας αναγνώστης.
«Σε αυτούς τους μήνες που έβγαινα ραντεβού μετά τον χωρισμό, έμαθα δύο πράγματα. Το πρώτο ήταν ότι πολλοί άντρες διεγείρονται από τη μητρότητα. Το δεύτερο ήταν μια απλή σοφία. Όσο περισσότερο φαινόμουν να μην χρειάζομαι έναν άντρα, τόσο πιο απεγνωσμένα με χρειαζόταν εκείνος»
«Σε αυτούς τους μήνες που έβγαινα ραντεβού μετά τον χωρισμό, έμαθα δύο πράγματα. Το πρώτο ήταν ότι πολλοί άντρες διεγείρονται από τη μητρότητα… Το δεύτερο ήταν μια απλή σοφία που μάλλον θα μπορούσε να την έχει μάθει ο οποιοσδήποτε από τη γιαγιά του. Όσο περισσότερο φαινόμουν να μην χρειάζομαι έναν άντρα, τόσο πιο απεγνωσμένα με χρειαζόταν εκείνος».
Οι επικριτές της ωστόσο στάθηκαν στην υπερβολική σεξουαλικοποίηση των όσων έγραψε.
Αναρίθμητα σχόλια επιτέθηκαν στο εξαιρετικά στιλιζαρισμένο κόνσεπτ —με full glam μακιγιάζ, άψογα μαλλιά και ένα σαγηνευτικό, άμεσο βλέμμα στην κάμερα. «Μετέτρεψε την ιερή και φυσική πράξη του θηλασμού σε ένα αισθησιακό πυροτέχνημα για μερικά κλικ παραπάνω»σχολίασαν.
«Γιατί πρέπει να σεξουαλικοποιούμε τον θηλασμό;» αναρωτήθηκε ένας αναγνώστης, ενώ άλλοι χαρακτήρισαν την εικόνα με το πλαστικό μωρό «γνήσια ενοχλητική», τονίζοντας ότι το «παιδί αντιμετωπίστηκε απλώς ως ένα ακόμη αξεσουάρ μόδας», αποσπώντας την προσοχή από το ίδιο το μήνυμα του κειμένου.
Μάνα προς μάνα
Ένα συγκεκριμένο απόσπασμα του δοκιμίου προκάλεσε την έντονη αντίδραση των καθημερινών μητέρων που ζουν μια λιγότερο προνομιούχα μητρότητα από το μοντέλο.
Η Ραταϊκόφσκι έγραψε ότι «το να είσαι Νεοϋορκέζα έκανε την ελευθερία της ανύπαντρης μαμάς να φαντάζει πιο σέξι και μποέμικη», περιγράφοντας τον εαυτό της να κουβαλά το καροτσάκι στις σκάλες «φορώντας μίνι φούστες και το eyeliner από το προηγούμενο βράδυ».
Η απάντηση από γυναίκες που βιώνουν την ίδια κατάσταση χωρίς τις οικονομικές ανέσεις της ήταν άμεση και αφοπλιστική. «Η δική μου εμπειρία ως ανύπαντρη μητέρα στη Νέα Υόρκη δεν είχε τίποτα το μποέμικο. Είναι μια πραγματικότητα απίστευτα ακριβή, αγχωτική, μοναχική και εξαντλητική», σχολίασε μια αναγνώστρια.
«Γιατί πρέπει να σεξουαλικοποιούμε τον θηλασμό;» αναρωτήθηκε χρήστης ενώ άλλοι χαρακτήρισαν την εικόνα με το πλαστικό μωρό «γνήσια ενοχλητική». «Το παιδί αντιμετωπίστηκε απλώς ως ένα ακόμη αξεσουάρ μόδας» έγραψαν για την κούκλα
View this post on Instagram
Τέλος, πολλές γυναίκες σχολίασαν αρνητικά την επιλογή του περιοδικού να προσλάβει άνδρα φωτογράφο για μια τέτοια ιστορία, σημειώνοντας ότι το αποτέλεσμα ήταν εντελώς κοινότοπο και είναι μια αποθέωση του ανδρικού βλέμματος.
Η φωτογράφιση θα ήταν πραγματικά ανατρεπτική και ριζοσπαστική αν βλέπαμε το στήθος της Ραταϊκόφσκι να λειτουργεί φυσικά για να ταΐσει ένα αληθινό μωρό, αντί να στήνεται σε προκλητικές πόζες με ένα πλαστικό ομοίωμα έγραψαν.
Σε κάθε περίπτωση, η Έμιλι Ραταϊκόφσκι πέτυχε τον σκοπό της. Το δοκίμιο διαβάστηκε πολύ από πολλούς και έγινε ένα viral κομμάτι αρθρογραφίας που σπανίζει στα mainstream media.
Ολόκληρο το κείμενο εδώ.
