Με αφορμή την έναρξη του Pride Month τον Ιούνιο του 2026, μια σειρά από γυμνά πορτρέτα της Μελάνια Τραμπ έκαναν το γύρο του διαδικτύου.

Σε αυτά η πρώτη κυρία των ΗΠΑ ποζάρει αγκαλιά με μια άλλη γυναίκα σε ένα υποτιθέμενο «λεσβιακό photo shoot».

Οι φωτογραφίες δεν είναι καινούργιες· πηγάζουν από μια σειρά αποκαλυπτικών δημοσιευμάτων της New York Post το 2016, κατά την πρώτη προεδρική υποψηφιότητα του Ντόναλντ Τραμπ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display(‘300x250_m1’); });
googletag.cmd.push(function() {googletag.display(‘300x250_middle_1’)})

Τα καρέ, τα οποία δημοσιεύτηκαν αρχικά στο γαλλικό περιοδικό Max με ημερομηνία εξωφύλλου Φεβρουάριος 1997, είχαν προκαλέσει τότε έντονες πολιτικές αναταράξεις, όχι μόνο για το αισθητικό τους κομμάτι, αλλά και για το χρονικό timeline της μετανάστευσης της Μελάνια στις ΗΠΑ.

Αν και η υπόθεση θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αληθινή με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία, η πλατφόρμα διασταύρωσης ειδήσεων Snopes διατηρεί τη διαβάθμιση αξιοπιστίας σε αναμονή, περιμένοντας επίσημες απαντήσεις από το γραφείο της Πρώτης Κυρίας και την Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας.

Οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες της Μελάνια Τραμπ με το μοντέλο Έμα Έρικσον κυκλοφόρησαν ξανά στο διαδίκτυο στις αρχές Ιουνίου του 2026

document.addEventListener(‘DOMContentLoaded’, function () {lazym2();});

Στα τέλη Ιουλίου και τις αρχές Αυγούστου του 2016, η New York Post κυκλοφόρησε με προκλητικούς τίτλους όπως «The Ogle Office» (Το Γραφείο της Ματιάς) και «Αποκαλύφθηκαν οι λεσβιακές φωτογραφίες της Μελάνια Τραμπ».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display(‘300x250_middle_2’); });

Οι εικόνες ανήκαν στον φωτογράφο Αλέ ντε Μπασβίλ και έδειχναν τη Μελάνια (τότε Κνάους) να ποζάρει γυμνή στο κρεβάτι, αγκαλιά με το μοντέλο Έμα Έρικσον.

Ωστόσο, η εφημερίδα υπέπεσε σε ένα σημαντικό σφάλμα: ανέφερε αρχικά ότι η φωτογράφιση έγινε το 1995 και δημοσιεύτηκε το 1996.

Το γεγονός αυτό προκάλεσε αμέσως πολιτική θύελλα, καθώς αν η Μελάνια εργαζόταν ως μοντέλο στις ΗΠΑ το 1995, αυτό θα ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με το επίσημο μεταναστευτικό της ιστορικό, αφήνοντας υπόνοιες για παράνομη εργασία πριν την έκδοση της κατάλληλης βίζας.

Η Post προχώρησε αργότερα σε διόρθωση, ξεκαθαρίζοντας ότι το τεύχος κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1997 (με εξώφυλλο τη Σίντι Κρόφορντ), αλλά η λανθασμένη χρονολογία (1995) συνέχισε να αναπαράγεται, φτάνοντας μέχρι τις αναρτήσεις του 2026.

Οι αντιδράσεις

Η απόφαση της εφημερίδας να φέρει στο φως το συγκεκριμένο υλικό δέχτηκε σφοδρή κριτική από μεγάλα αμερικανικά Μέσα (όπως η Washington Post και η Chicago Tribune) για λόγους δεοντολογίας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display(‘300x250_middle_3’); });

Από την πλευρά της, η καμπάνια του Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να μην υποβαθμίσει ή να αρνηθεί το γεγονός.

Εκπρόσωπος του επιτελείου του Τραμπ δήλωσε στο The Hollywood Reporter ότι οι φωτογραφίες αποτελούσαν μια «γιορτή του ανθρώπινου σώματος ως τέχνη» και ότι δεν υπήρχε τίποτα μεμπτό.

Η ομάδα του Τραμπ υπενθύμισε ότι η Μελάνια ήταν ένα επιτυχημένο μοντέλο που είχε κάνει πολλές και διαφορετικές δουλειές, συμπεριλαμβανομένης μιας γυμνής φωτογράφισης για το περιοδικό GQ το 2000.

H λανθασμένη ημερομηνία των πορτρέτων προκάλεσε πολιτική θύελλα, καθώς αν η Μελάνια εργαζόταν ως μοντέλο στις ΗΠΑ το 1995, αυτό θα ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με το επίσημο μεταναστευτικό της ιστορικό

Ο ίδιος ο φωτογράφος, Αλέ ντε Μπασβίλ, ο οποίος διαθέτει μέχρι σήμερα εκτυπώσεις των συγκεκριμένων έργων προς πώληση στην ιστοσελίδα του, περιγράφει το concept με έντονα καλλιτεχνικούς όρους, κάνοντας λόγο για μια «προσπάθεια αποτύπωσης του μετα-εξπρεσιονισμού και της γυναικείας θεότητας», σημειώνοντας με νόημα πώς ένα κορίτσι από την Ανατολική Ευρώπη κατάφερε να περάσει στην παγκόσμια ιστορία και να γίνει Πρώτη Κυρία.

H σιωπή και η παρανόηση

Περισσότερες λεπτομέρειες για το τι πραγματικά συνέβη εκείνη τη μέρα ήρθαν στο φως το 2020, μέσα από τη βιογραφία της Μελάνια Τραμπ με τίτλο The Art of Her Deal της δημοσιογράφου Μαίρη Τζόρνταν.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Έμα Έρικσον, η Μελάνια ήταν «ήσυχη και ντροπαλή».

Τα δύο μοντέλα σχεδόν δεν αντάλλαξαν κουβέντα κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης, η οποία απαιτούσε να ξαπλώνουν μαζί γυμνές σε διάφορες πόζες, μάγουλο με μάγουλο. Μάλιστα, η Μελάνια δεν πληρώθηκε ποτέ για τη συγκεκριμένη δουλειά.

Η Τζόρνταν αποκάλυψε επίσης πώς προέκυψε η ταμπέλα του «λεσβιακού» concept.

Τα δύο μοντέλα σχεδόν δεν αντάλλαξαν κουβέντα κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης. Η Μελάνια δεν πληρώθηκε ποτέ για τη συγκεκριμένη δουλειά

Μετά την ολοκλήρωση της φωτογράφισης, οι υπεύθυνοι του περιοδικού Max παρέδωσαν το υλικό στη νεαρή Γαλλίδα μυθιστοριογράφο και πρώην μοντέλο Αν Σκοτ, ζητώντας της να δημιουργήσει μια φανταστική ιστορία που θα συνόδευε τις εικόνες.

Η Σκοτ έγραψε μια ερωτική νουβέλα ανάμεσα σε δύο γυναίκες, δίνοντας στο concept μια διάσταση που δεν ανταποκρινόταν στην πραγματική αλληλεπίδραση των μοντέλων στο σετ.

Όπως σημειώνεται στο βιβλίο, οι φωτογραφίες αυτές παρέμεναν ένα εντελώς ξεχασμένο κομμάτι του παρελθόντος της Μελάνια, μέχρι τη στιγμή που ο σύζυγός της αποφάσισε να διεκδικήσει την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η Μελάνια Τραμπ για το γυμνό παρελθόν της

Το 2024 η Μελάνια Τραμπ υπερασπίστηκε με ανάρτησή της στο Χ την εποχή που εργαζόταν ως μοντέλο και πόζαρε γυμνή στον φακό.

Η Τραμπ συνέκρινε τις γυμνές φωτογραφίες της με την αναγεννησιακή τέχνη στο βίντεο που ανέβασε στο X για την προώθηση των απομνημονευμάτων της με τίτλο Melania – μια «ισχυρή και εμπνευσμένη ιστορία μιας γυναίκας που χάραξε τον δικό της δρόμο, ξεπέρασε τις αντιξοότητες και καθόρισε την προσωπική της υπεροχή» ανακοίνωσε τότε το γραφείο της.

Με τις γυμνές φωτογραφίες της Μελάνια Τραμπ από το παρελθόν να επανέρχονται επίμονα στο προσκήνιο, η Τραμπ διευκρίνησε τη στάσή της απέναντι στη δουλειά της γράφοντας στο βίντεο:

«Γιατί υπερασπίζομαι με υπερηφάνεια τη δουλειά μου ως μοντέλο γυμνών φωτογραφίσεων; Μήπως δεν μπορούμε πλέον να εκτιμήσουμε την ομορφιά του ανθρώπινου σώματος; Διαχρονικά, οι μεγάλοι καλλιτέχνες έχουν τιμήσει το ανθρώπινο σχήμα, προκαλώντας βαθιά συναισθήματα και θαυμασμό. Πρέπει να τιμούμε τα σώματά μας και να αγκαλιάζουμε τη διαχρονική παράδοση της χρήσης της τέχνης ως ισχυρού μέσου αυτοέκφρασης».