Στις 16 Ιουλίου 1999, ο Κάιλ Μπέιλι, 25 ετών τότε, βρισκόταν στο αεροδρόμιο του Έσεξ Κάντρι στο Κάλντγουελ του Νιου Τζέρσεϊ. Είχε προγραμματίσει να πετάξει για το Μάρθας Βίνεγιαρντ νωρίς το απόγευμα, αλλά άλλαξε γνώμη λόγω των καιρικών συνθηκών. Ενώ βρισκόταν ακόμα στο αεροδρόμιο φροντίζοντας το αεροπλάνο του, ο Μπέιλι είδε τον JFK Jr. και την κουνιάδα του, Λόρεν Μπεσέτ, να φτάνουν με το λευκό καμπριολέ Hyundai του Τζον, ακολουθούμενοι λίγο αργότερα από την Κάρολιν Μπεσέτ Κένεντι με ένα αυτοκίνητο τύπου town car.
Ο Τζον είχε προγραμματίσει να πετάξει εκείνο το βράδυ, πρώτα στο Μάρθας Βίνεγιαρντ για να αφήσει τη Λόρεν, και στη συνέχεια να συνεχίζει μαζί με την Κάρολιν στο Χάινις Πορτ για τον γάμο του ξαδέλφου του Ρόρι Κένεντι, που θα γινόταν την επόμενη μέρα.
Εκείνη την εποχή, ο JFK Jr. βρισκόταν στη διαδικασία εκπαίδευσης για πτήσεις με όργανα και πέταγε σύμφωνα με τους κανόνες οπτικής πτήσης (VFR).
document.addEventListener(‘DOMContentLoaded’, function () {lazym2();});Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Γύρω στις 4 το απόγευμα
Ο Μπέιλι, 52 ετών σήμερα, αναλυτής αεροπορικών θεμάτων για το Fox News και άλλα μέσα ενημέρωσης, μοιράζεται τις λεπτομέρειες εκείνης της νύχτας και του τραγικού της τέλους σε ένα νέο βιβλίο, με τίτλο Witness: JFK Jr’s Fatal Flight, το οποίο εκδόθηκε από τον ίδιο στο Amazon.
Όπως θυμάται ο Μπέιλι, γύρω στις 4 το απόγευμα της 16ης Ιουλίου 1999, ακύρωσε τα σχέδιά του να πετάξει για το Μάρθας Βίνεγιαρντ.
«Η ομίχλη γινόταν όλο και πιο πυκνή καθώς η θερμοκρασία ανέβαινε και η ανησυχία μου ήταν ότι η ομίχλη που σχηματίζεται κατά μήκος της ακτής θα μπορούσε να εμφανιστεί γρήγορα», λέει στο People. «Φοβόμουν ήταν ότι, αν η ομίχλη κάλυπτε τα πάντα καθώς πλησίαζα στο νησί, δεν θα υπήρχε τρόπος να διατηρήσω οπτική επαφή με το αεροδρόμιο κατά την προσέγγιση».
«Χρειάζεσαι οπτικό ορίζοντα για να διατηρήσεις σταθερή πτήση», εξηγεί.
Στις 16 Ιουλίου 1999, ο Κάιλ Μπέιλι, 25 ετών τότε, βρισκόταν στο αεροδρόμιο του Έσεξ Κάντρι στο Κάλντγουελ του Νιου Τζέρσεϊ. Όσα γράφει στο νέο βιβλίο του.
Η νύχτα της 16ης Ιουλίου 1999 ήταν «ήσυχη» λέει ο Μπέιλι, ο οποίος είδε τον Τζον να κάνει τους τυπικούς ελέγχους πριν την πτήση. Μετά, λέει, «είδα τον Τζον και την Κάρολιν να έχουν μια συζήτηση στο πλάι του υπόστεγου»
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Γύρω στις 8 το βράδυ
Γύρω στις 8 το βράδυ εκείνης της ημέρας, ο Μπέιλι είδε τον Τζον να φτάνει στο αεροδρόμιο, ντυμένο με ένα λευκό μπλουζάκι και ένα καπέλο του μπέιζμπολ φορεμένο ανάποδα. Περπατούσε με ένα δεκανίκι, αφού την προηγούμενη μέρα του είχαν βγάλει τον γύψο από τον αστράγαλο (μετά από ένα ατύχημα που είχε πάθει το καλοκαίρι κάνοντας αλεξίπτωτο πλαγιάς).
«Τον έβλεπα συχνά στο αεροδρόμιο, και την Κάρολιν επίσης», σημειώνει ο Μπέιλι. «Ο Τζον είχε μαζί του τον σκύλο του, Φράιντεϊ. Όλοι τον γνώριζαν φυσικά, αλλά τον άφηναν ήσυχο. Εξέπεμπε ο ίδιος αυτή την κουλ αύρα. Τον έβλεπες, για παράδειγμα, να μιλάει στο καρτοτηλέφωνο και ήταν εύκολο να μη συνειδητοποιήσεις καν ποιος ήταν».
Η νύχτα της 16ης Ιουλίου 1999 ήταν «ήσυχη» λέει ο Μπέιλι, ο οποίος είδε τον Τζον να κάνει τους τυπικούς ελέγχους πριν την πτήση. Μετά, λέει, «είδα τον Τζον και την Κάρολιν να έχουν μια συζήτηση στο πλάι του υπόστεγου».
«Πριν το καταλάβω, έβαλε μπροστά» συνεχίζει ο Μπέιλι. «Άκουσα τη μηχανή να ανεβάζει στροφές και είδα το αεροπλάνο να απογειώνεται και να κάνει τις τελικές στροφές, κατευθείαν προς τα ανατολικά, με κατεύθυνση το Λονγκ Άιλαντ Σάουντ».
«Ο ουρανός ήταν βαθύ πορτοκαλί και ο ήλιος έδυε», θυμάται. «Ήταν πολύ ομιχλώδης, ζεστός και υγρός. Θυμάμαι ότι σκέφτηκα: “Ελπίζω να έχει έναν εκπαιδευτή μαζί του”».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το Piper Saratoga του Τζον απογειώθηκε στις 8:38 μ.μ. εκείνο το βράδυ
Αυτό που ο Μπέιλι δεν ήξερε ήταν ότι νωρίτερα εκείνη την ημέρα, ο Τζον είχε πει στον εκπαιδευτή πτήσεων του ότι δεν τον χρειαζόταν και ότι θα το «έκανε μόνος του».
Όταν ο Μπέιλι ξύπνησε το επόμενο πρωί, θυμάται: «Ήταν υπέροχα, δεν υπήρχε ούτε ένα σύννεφο στον ουρανό. Έλεγξα τον καιρό μεταξύ 6 και 7 π.μ. σε έναν σταθμό εξυπηρέτησης πτήσεων της FAA, για να μάθω την πρόγνωση και να δω αν μπορούσα να πετάξω».
«Πριν ακούσω οτιδήποτε άλλο, υπήρχε μια ειδοποίηση για αγνοούμενο αεροπλάνο», λέει. «Ένα κόκκινο και λευκό Piper Saratoga που αναχώρησε από το αεροδρόμιο του Έσεξ Κάντρι γύρω στις 8:40 το βράδυ με τον τάδε αριθμό ουράς. Η καρδιά μου βυθίστηκε γιατί ήταν ο αριθμός ουράς του Τζον».
Πέντε ημέρες αργότερα, τα συντρίμμια του Piper Saratoga του Τζον βρέθηκαν στον Ατλαντικό Ωκεανό, περίπου επτά μίλια νοτιοδυτικά του Μάρθας Βίνεγιαρντ, και τα πτώματα των τριών επιβατών ανασύρθηκαν από τον βυθό του ωκεανού.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η ομίχλη και η νύχτα
Η τελική έκθεση της Αεροπορικής Έρευνας της NTSB κατέληξε στο συμπέρασμα: «Η Εθνική Επιτροπή Ασφάλειας Μεταφορών καθορίζει ως πιθανή αιτία του ατυχήματος την αδυναμία του πιλότου να διατηρήσει τον έλεγχο του αεροπλάνου κατά τη διάρκεια της κατάβασης πάνω από το νερό τη νύχτα, η οποία ήταν αποτέλεσμα χωρικού αποπροσανατολισμού. Παράγοντες που συνέβαλαν στο ατύχημα ήταν η ομίχλη και το σκοτάδι».
*Με στοιχεία από people.com
